Père-Lachaise: Bijzondere Grafmonumenten en Glazen Grafstenen

Père-Lachaise: stilte midden in de stad

Ik ben meerdere keren op de bekende Parijse begraafplaats Père-Lachaise geweest. Dat was telkens met mooi warm weer. Dat zal vast een wat te zonnig beeld geven maar ik kan een bezoek je van harte aanbevelen. Als je over de begraafplaats loopt valt het contrast met de drukte van Parijs mij iedere keer weer als eerste op. Het is een grote groene oase in een hectische drukke stad. Het is een sfeervolle plek waar ik tot rust kom kuierend langs de meest bijzondere graven en grafmonumenten. Oude graven, kleine intieme monumenten, pompeuze bouwwerken, je vindt het er allemaal. Ook de bemoste verweerde graven met bijzondere details.

Een plek met geschiedenis 

De begraafplaats werd begin 19e eeuw aangelegd, in 1804. Het was oorspronkelijk een landgoed op een heuvel met uitzicht over de Parijs. In het begin wilden Parijzenaren er eigenlijk niet begraven worden – het lag toen nog buiten de stad. Pas toen er steeds meer bekende namen er werden begraven  begon dat te veranderen. De naam komt van “Père Lachaise” – (vader La Chaise). Hij was jezuïet en de biechtvader van koning Louis XIV.  In de 17e eeuw woonde hij op deze plek, toen nog buiten de stad. Toen de begraafplaats begin 19e eeuw werd aangelegd, kreeg het zijn naam.

Bekende namen, maar dat is niet waar ik voor kom

Je kunt graven zoeken van bekende mensen als Oscar Wilde, Honoré de Balzac, Frédéric Chopin en Jim Morrison. Die worden nog steeds ferquent bezocht wat je kunt zien aan de vele verse bloemen die er op de grafstenen liggen. Zelf kom ik daar niet speciaal voor naartoe. Wat mij als grafkunstenaar vooral boeit, zijn de grafmonumenten zelf. Hoe ze gemaakt zijn. Hoe materialen verouderen. De vormgeving. Hoe een vorm in de omgeving staat. Het is misschien een beetje beroepsdeformatie, maar dat zijn dingen waar ik vooral naar kijk, ook met mijn eigen werk in gedachten.

Van klassiek tot heel persoonlijk

Je ziet hier alles door elkaar. Klassieke grafstenen met veel ornamenten, maar ook kleine monumenten die juist door hun eenvoud opvallen. Sommige zijn protserige bouwwerken, tempels bijna, andere zijn heel erg basaal: een staande of liggende steen. Die verschillen maakt ook het interessant. Elk graf vertelt iets, zonder dat het per se heel uitgesproken hoeft te worden.

Moderne materialen tussen het oude

Wat me ook opvalt, is dat tussen de oude graven en bouwwerken ook moderne graven zijn die soms wel futuristisch ogen. Ook hier varieert het van een kleine RVS kunstwerkje tot megalomane bouwwerken met glas chroom en gepolijst graniet. Juist dat contrast werkt goed. Het laat zien dat een grafmonument niet per se traditioneel hoeft te zijn. Er is hier meer ruimte om iets eigens te maken dan op de meeste Nederlandse begraafplaatsen.

Rust en ruimte om te kijken

Als ik daar loop, merk ik dat ik automatisch langzamer ga. Je kijkt meer, staat vaker stil. Ondanks dat je midden in Parijs bent, voelt het rustig, zelfs stil. Voor mij is het een plek waar ik inspiratie opdoe door wat ik allemaal zie: vormen, materialen, verhoudingen. Maar ook doordat wandelen daar verstilling in mezelf teweegbrengt.

Wat ik meeneem naar mijn eigen werk

Bezoeken aan Père-Lachaise helpen me om scherper te kijken en vrijer te denken en schetsen. Wat werkt wel, wat niet. Wat blijft overeind na jaren, en wat juist niet. Dat neem ik mee in mijn eigen ontwerpen.

Bent u op zoek naar een persoonlijk en modern grafmonument? Ik denk graag met u mee. Neem gerust contact met mij op voor een eerste kennismaking.

Jeroen Stok – grafkunstenaar sinds 1999
Meer over mij